Ε.Π.Ο.Π.

Το τελευταίο; Μετρό!

Του Διονύση Κράγκαρη

Θα μπορούσαμε να δούμε τους δρόμους από ψηλά, ένα κουβάρι λυμένο. Να συνδέουν σπίτια, οικισμούς, μετόχια και εξοχικά. Να ενώνουν πόλεις και χωριά, πάνω από ποτάμια και ρέματα, μέσα από ατέλειωτα χωράφια. Δρόμους που τους άνοιξαν ζώα και άνθρωποι.. Δρόμους που τους γεμίζουν και τους διασχίζουν αυτοκίνητα, νταλίκες, γιώτα χι και μηχανήματα. Γραμμές τραίνων ,σιδηρογραμμές και αμαξοστοιχίες. Ακόμη και αεροδιαδρόμους σε ξεχασμένα αεροδρόμια.. Εκεί μπορούμε να προσγειωθούμε. Μετά τον τυπικό έλεγχο των διαβατηρίων θα αναγνωρίσουμε την πατρίδα μας. Όχι τόσο από τα πρόσωπα, που άλλωστε διαρκώς αλλάζουν επειδή καταφθάνουν αδιακόπως μετανάστες από όλα τα σημεία της γης, όσο από το γεγονός ότι ενώ όλα συνεχώς μεταβάλλονται εν τούτοις παραμένουν εντελώς τα ίδια.

Οι τοπικοί παράγοντες το ομολογούν με καημό. Παρά τις εργώδεις και συστηματικές τους προσπάθειες, τίποτα ουσιαστικά δεν φαίνεται να αλλάζει σ’ αυτόν τον έρημο τόπο. Χωρίς καν να τους ρωτήσετε λεπτομέρειες, αρχίζουν αμέσως να σας εξιστορούν και να επισημαίνουν: Δρόμους δεν έχουμε, αεροδρόμιο ούτε, ο σιδηρόδρομος εγκαταλείφθηκε, τα λιμάνια φυτοζωούν, το νερό είναι προβληματικό και για το Πανεπιστήμιο, μας κοροϊδεύει ο ένας κι ο άλλος. Οι πολιτικοί και οι δήμαρχοί μας κάνουν ό,τι μπορούν, για να επανεκλεγούν. Πιστεύουν ότι μόνο με την επανεκλογή τους θα διασφαλισθεί η αέναος διεκδίκηση των ανωτέρω αιτημάτων.

Νομίζω ότι ήρθε η κατάλληλη στιγμή να τους προτείνω μια λύση που θα βγάλει μια για πάντα τον τόπο από τα αδιέξοδα τόσων άκαρπων δεκαετιών. Είναι ένα έργο που θα αντιμετωπίσει ριζικά και το συγκοινωνιακό μας πρόβλημα, αλλά, ταυτόχρονα, και το οικονομικό, αφού θα δημιουργήσει τεράστια τουριστική κίνηση. Το έργο αυτό λέγεται ΜΕΤΡΟ.
Βλέπετε ότι για το Μετρό μιλάει σήμερα όλη η Αθήνα (και υποχρεωτικά όλη η Ελλάδα), στο Μετρό προσβλέπει με ανακούφιση ότι θα λύσει όλα της τα προβλήματα η πρωτεύουσα της Χώρας. Είδατε (στην τηλεόραση) τους σταθμούς της με τα αρχαία ευρήματα. Οι τουρίστες θα πηγαινοέρχονται αενάως και υπογείως μόνο γι αυτά! Πιστεύω λοιπόν ότι ήρθε και η ώρα της Ηλείας.
Και επί του προκειμένου, τι θα λέγατε για μια (υπόγεια ) διαδρομή Ηλιδας- Ολυμπίας- Επικούρειου: Με διακλαδώσεις ασφαλώς, προς Δίβρη (για ορειβασία και γίδα βραστή) και Λουτρά Κυλλήνης( για θερμά θαλάσσια λουτρά) . Άλλη από Ανδρίτσαινα προς Ζαχάρω με ενδιάμεσους σταθμούς στην Αλίφειρα και το Λέπρεο.. Επίσης τι θα λέγατε για δίκτυα που θα ενώνουν τα μοναστήρια μας π.χ. τη Μονή Πορετσού με τη Μονή Νοτενών (την ανέβηκα μια φορά με τα πόδια και μου βγήκε η γλώσσα), τη Σκαφιδιά με την Βλαχέρνα και την Αγία Ελεούσα.( Η Γλύφα είναι πολύ κοντά για μια βουτιά και φρέσκο ψάρι ). Η μόνη γραμμή που προτείνω να γίνει εναέρια είναι αυτή που θα ενώνει τα δυό αντικριστά κάστρα, το Χλεμούτσι με το Σανταμέρι. Έτσι η νεράιδα θα ‘ρχεται με την άνεσή της να ζητήσει πίσω το παιδί της από την κακιά αδελφή της, ενώ αντιθέτως υπόγεια θα πρέπει να παραμείνει η διαδρομή ανάμεσα σε Ηλιδα και Χλεμούτσι για να διατηρήσει τη θέση του ο βασιλιάς Ανήλιαγος. Περιμπιπτόντως κατά τη διέλευση του μετρό από την μεσαιωνική Ανδραβίδα θα αποκαλυφθεί οπωσδήποτε και ο περίφημος θησαυρός, γεγονός που θα κάνει πλούσια, για γενιές ολόκληρες, όλη την περιοχή και τους κατοίκους της .Τέλος μπορούν να δημιουργηθούν και άλλες γραμμές , όπως Κοτυχίου- Αγουλινίτσας- Λίμνης Μουριάς (μόνον έτσι θα ξαναγίνει) προς εξυπηρέτησιν των πολυπληθών κυνηγών μας, χώρο δε παρκαρίσματος προτείνω το υπό ίδρυση Εθνικό Πάρκο Κοτυχίου – Στροφυλιάς.
Περιττό βεβαίως να τονίσω ότι το τεράστιο αυτό έργο θα κατασκευασθεί εξολοκλήρου δια αυτοχρηματοδοτήσεως και ήδη σας πληροφορώ ότι έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον μεγάλες αμερικανικοί και ευρωπαϊκοί όμιλοι..
Δεν θέλω να επεκταθώ σε άλλες λεπτομέρειες του “Ηλειακό (κατά το Αττικό) Μετρό”, γιατί πιστεύω ότι οι πολιτικοί και άλλοι παράγοντες του τόπου μας θα αντιληφθούν εύκολα την πρότασή μου ,για την οποία βεβαιώνω ότι παραιτούμαι παντός (ακόμη και πνευματικού ) δικαιώματος, αφού γνωρίζω ότι εις τον τόπον τούτον όλοι αφιλοκερδώς εργαζόμεθα και πάντα δια το καλόν του.
Εξάλλου ούτε γκόλφ γνωρίζω, ούτε πρόκειται ποτέ να παίξω .

Comments are closed.