Ε.Π.Ο.Π.

Παραδρομές. Η κότα και η αλεπού.

Του Διονύση Κράγκαρη

Κατά καιρούς ακούγονται διαμαρτυρίες χωρικών και άλλων φιλοζώων πολιτών, ότι τα κοτόπουλα που εκτρέφουν στις εξοχές τους κατασπαράσσονται από αλεπούδες, ασβούς, κουνάβια και άλλα σαρκοβόρα. Ως εδώ τι το φυσιολογικότερο θα έλεγε κανείς, αφού όλα πλάσματα της δημιουργίας είναι και έχουν δικαίωμα στην επιβίωση από συστάσεως κόσμου, τη στιγμή μάλιστα που εξαφανίζονται οι φυσικοί τους βιότοποι μετά τη συνεχιζόμενη καταστροφή των δασών και των λόγγων.
Το πράγμα όμως τα τελευταία χρόνια έχει πάρει παράλογες διαστάσεις (σχεδόν υστερικές σε μερικές περιπτώσεις), αφού οι πληττόμενοι πτηνοτρόφοι και κτηνοτρόφοι πέφτουν θύματα μιας οργανωμένης και πονηρής παραπληροφόρησης ότι δήθεν όλα αυτά τα ζημιογόνα ζώα τα απελευθερώνουν οι οικολόγοι! Οι οποίοι, επιπλέον, “αφήνουν” φίδια, τσακάλια και λύκους και όλα τα “επιβλαβή” που κάποτε και ύστερα από συστηματική καταπολέμηση με δολώματα και επικηρύξεις εξέλιπαν από την αποστειρωμένη (τώρα πια) φύση…
Σπεύδω κι εγώ να εκφράσω τη λύπη μου ως λάτρης των σπιτικών κοτόπουλων (αν και πρέπει να ομολογήσω ότι τα εκτρεφόμενα, προερχόμενα εκ νεοσσών πτηνοτροφείων δια μηχανικών μέσων παραγομένων, ελάχιστη σχέση έχουν με τα αλανιάρικα, τα οποία ασφαλώς θα έπρεπε σύντομα να ανακηρυχθούν σε προστατευόμενο είδος). Αναρωτιέμαι όμως πώς θα αντιμετωπισθεί το ενδημικόν φαινόμενον των κλεφτοκοτάδων, που αφανίζουν ολόκληρα κοτέτσια. Δεν θα πρέπει να ερευνηθεί άραγε το ενδεχόμενον να τους απελευθερώνουν (ή να τους εξαπολύουν) κι αυτούς οι οικολόγοι;
Ίσως μια λύσις του σοβαρού αυτού προβλήματος θα ήταν ο εμπλουτισμός της φύσης με κοτόπουλα από τους δραστήριους κυνηγετικούς συλλόγους, στα πλαίσια της απελευθέρωσης φασιανών, λαγών και περδίκων, που λίγο παρακάτω, όσα εξ αυτών επιβιώσουν, συναντούν τις φιλόξενες κάνες των συναδέλφων τους. Έτσι τα σαρκοβόρα των οικολόγων θα έβρισκαν τροφή και δεν θα κατέφευγαν στα κοτέτσια με όλα τα δυσάρεστα για την κοινωνικήν ευταξίαν αποτελέσματα.

Εν κατακλείδι χρειάζεται μια δραστική αντιμετώπιση του θέματος, ώστε να επανέλθει η διασαλευθείσα τάξις εις τα κοτέτσια. Και εν προκειμένω τον λόγον έχει τόσον η Πολιτεία, εντεταλμένη για την παιδεία και την διαφώτιση των πολιτών, όσον και η Εκκλησία αρμοδία για την καταπολέμηση των προλήψεων, των δεισιδαιμονιών και των παρά φύσιν δοξασιών. Ελπίζω δε ότι και οι δύο θα βρουν λίγο χρόνο ν’ ασχοληθούν με το θέμα , όσο βέβαια τους επιτρέπει η διαμάχη τους για το θρήσκευμα των ταυτοτήτων. Ώστε σύντομα να απαντηθεί και το έτερον (μετά το περί κότας και αυγού ) ερώτημα: Τι έγινε πρώτα η κότα ή η αλεπού;

Comments are closed.