Ε.Π.Ο.Π.

Ο περονόσπορος

Του Διονύση Κράγκαρη

Ο φίλος μου ο Λήξης ήρθε και κάθισε δίπλα μου.- Να σε κεράσω κάτι;- Ένα καμπάρι, φώναξε στον Μήτσο, κλείνοντάς του με νόημα το μάτι. Το καμπάρι ήταν κρασί σε πλαστικό ποτήρι και ο Λήξης με κοίταξε γελαστός ανάβοντας τσιγάρο. -Τι βλέπεις του λεω για τις εκλογές; Άρχισε η συζήτηση. Χρόνια και χρόνια ασχολείται με τις εκλογές ο Λήξης κι έχει πολλά να πει. Ατόφιος όπως είναι, μπορεί άνετα να μιλήσει για τα πάντα. Δεν έχει μόνο άποψη, έχει και κρίση. Και μνήμη κοφτερή.

Από τις εκλογές ξεκινήσαμε, αλλά σύντομα αλλού τραβήξαμε. Η κουβέντα άλλοτε βυθιζόταν στο χρόνο, άλλοτε αναδυόταν στο σήμερα. Ιστορίες από την Κορέα (βρέθηκε κι εκεί ο Λήξης ακούσιος εθελοντής), από τις Αλυκές, από την ηλεκτρική εταιρεία του Τζάκη, από τη Μακεδονία. Εργασίες παντός είδους. Ιστορίες ανθρώπινες, καθημερινές, πολλές φορές απίστευτες. Λεω, όλα τούτα τα έζησε αυτός ο άνθρωπος δυό πιθαμές, αλλά με τι ψυχή.

Στα διπλανά τραπέζια οι προεκλογικές συζητήσεις είχαν φουντώσει και οι προβλέψεις για τους νικητές της ερχόμενης Κυριακής γίνονταν κεράσματα και στοιχήματα. Όλοι είχαν άποψη, για το χρηματιστήριο, για την παιδεία, για την εξωτερική πολιτική. Παραδόξως δεν άκουγα λέξη για τον Οτσαλάν και τα Σκόπια, για θέματα που τόσος θόρυβος είχε γίνει κάποτε. Για τους μετανάστες μιλούσε κάποιος με ένταση και τους κατηγορούσε για τη βία και την εγκληματικότητα. Κι ας είχε δυό- τρεις στη δούλεψή του.

Ξαναγυρίσαμε στις εκλογές. Το καφενείο βούιζε από τις φωνές. –Ξέρεις τι θα ήθελα; μου λεει μια στιγμή ο Λήξης κοιτάζοντας τριγύρω.- Ένα σπιτάκι στο βουνό, μακριά από τον κόσμο, μια γίδα και λίγα μέτρα γης να φυτεύω μαρούλια.- Κι από κρασί; τον ρωτάω με νόημα.- Θα φυτέψω αμπέλι, μου κάνει απτόητος.
– Στο βουνό δεν υπάρχει περονόσπορος.

Comments are closed.