Ε.Π.Ο.Π.

Πηνειός

ΠΗΝΕΙΟΣ ΙΟΥΝΙΟΣ 2005
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΝΤΡΟΠΗΣ

Ένα διαρκές έγκλημα. Συντελείται επί δεκαετίες. Αλλάζουν οι κυβερνήσεις, οι περιφερειάρχες, οι νομάρχες, οι δήμαρχοι. Αλλά το πτώμα παραμένει άταφο. Και σκυλεύεται. Προς δόξαν της Ανάπτυξης και του πολιτισμού μας!
Το πτώμα του Πηνειού ποταμού κείται άταφο επί δεκαετίες κάτωθι του ομωνύμου Φράγματος. Γεμάτο όζουσες πληγές και τραύματα διαμπερή επί δεκαετίες. Του πετάνε λάστιχα αυτοκινήτων σωρούς, πλαστικά και νάιλον θερμοκηπίων, μπάζα οικοδομών και σκουπίδια, ψόφια ζώα, λύματα βόθρων!
Ανύποπτοι (;) ψαράδες ψαρεύουν στις λούμπες, ανύποπτοι(;) αγρότες έχουν εγκαταστήσει μηχανές και ποτίζουν τα χωράφια τους!
Άλλοι καταπάτησαν την κοίτη του, φύτεψαν περιβόλια. Κάποτε είπαν να κτηματογραφήσουν την κοίτη, να την οριοθετήσουν. Αλλά τα συνεργεία που πήγαν τα έδιωξε ο δήμαρχος, λένε.
«Αυτό το πτώμα είναι δικό μας»!
Να το χαίρονται, οι δήμαρχοι που το διεκδικούνε και οι νομάρχες που δεν τολμάνε. Οι κυβερνήσεις που έρχονται και παρέρχονται εξαγοράζοντας ψήφους εκλεγμένων βουλευτών που βολεύονται με τη ντροπή.
Προχωράμε στην παλιά κοίτη. Τα τείχη έχουν καταρρεύσει . Μπήκαν παντού οι εχθροί, ποιοι εχθροί και δεν τους είδαμε. Πού είναι κρυμμένοι;
Οι βάτραχοι κοάζουν στις λούμπες. Δυναμώνουν τις φωνές τους καθώς πλησιάζουμε σαν άφαντος χορός μιας τραγωδίας . Νυχτώνει σιγά σιγά. Παίρνουμε το δρόμο προς την Αρχαία Ηλιδα, τις ανασκαφές, το νέο Μουσείο. Οι αποχρώσεις των θερισμένων σπαρτών. Κίτρινα, χρυσαφιά, ματωμένα.

Διονύσης Κράγκαρης